Begrafenis // Spoken Word

Elke dag krijgen we een nieuwe kans om te luisteren naar wat er in ons hart omgaat. Om woorden van leven te spreken. Over onszelf, maar ook over anderen. Om ons te verbinden met de mensen om ons heen. Om te bemoedigen, leven te brengen en lief te hebben.
Maar wat maakt toch dat we geneigd zijn zo lang te wachten met uitspreken waar het echt om gaat? En wat als het straks te laat is? Willen we echt wachten met uitspreken waar het ten diepste over gaat tot op de dag van iemands begrafenis?