Preek van de Week

Jaco Smit sprak op de visie zondag over de “glorious chaos” van het familie zijn. Kunnen we die rommeligheid aan?

Jaco stelde dat het leven vanuit onze 7 kernwaarden niet vanzelf gaat.
Nu wij ervoor gekozen hebben om de beweging “naar buiten” te maken zullen we meer met mensen van buiten de gemeente te maken krijgen en de vraag is: wie gaan ze dan ontmoeten? 

Hij gebruikte hierbij de personen uit het verhaal van de verloren zoon (Lucas 15: 11-32) als voorbeelden. Gaan mensen van buiten de verkwistende jongste zoon, de wettische oudste zoon of de liefdevolle vader ontmoeten? Als het goed is; de liefdevolle, vergevende vader. 

Jezus draagt ons (en iedere andere christen) op om elkaar in de gemeente lief te hebben zoals Hij ons heeft liefgehad.
De gemeente is een door Hem gegeven mogelijkheid om dit in de praktijk en binnen een veilige omgeving toe te passen. Ook hier zijn mensen die het gedrag vertonen van de oudste of de jongste zoon. 

Wanneer we geconfronteerd worden met gedrag dat niet overeenkomt met onze kernwaarden dan schuurt en botst dat. 
Maar we moeten ons realiseren dat zuivering van die vervuiling door vuur plaatsvindt.
Als de vonken eraf springen komt de ware aard naar boven en dat wordt dan tegelijkertijd een kans om te leren en te groeien in liefde, vergeving en verdraagzaamheid.

We leven in de gemeente als familie regelmatig in “glorious chaos”.
In het relationele groeiproces van een familie komt, zoals we weten, allerlei gerommel en rommeligheid voor (het is nu eenmaal geen strak geleid bedrijf). 

Wij mogen er leren om naar elkaars gedrag te kijken met de ogen van de Vader (zoals in het verhaal van de verloren zoon) en eerst te verwelkomen, te omarmen en te herstellen en daarna pas, vanuit relatie, een goed gesprek aan te gaan.
Op die manier worden de scherpe kantjes van ons gedrag afgeschuurd en mogen we in ons gedrag (juist ook naar buiten) laten zien wie Jezus (en dus de Vader) is.